விபத்தில் பலத்த காயமடைந்த ஒருவர் மிகவும் மோசமான நிலையில், மருத்துவமனைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டார்.
மருத்துவமனையின் உரிமையாளரான மருத்துவர் நோயாளியைப் பார்த்தவுடன், அவர் உடனடியாக ஐசியூவில் வழக்கை விசாரிக்கச் சென்றார்.
2-3 மணிநேர அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு, மருத்துவர் வெளியே வந்து,
"இவருக்கு இங்கு எந்த விதமான சிரமமோ, அசௌகரியமோ ஏற்படாமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்...
மேலும் ,
அந்த நபரிடம் சிகிச்சை மற்றும் மருந்துகளுக்கு பணம் எடுக்க வேண்டாம்" என்றும் தனது ஊழியர்களிடம் கூறி சென்றார்.
நோயாளி சுமார் 15-20 நாட்கள் மருத்துவமனையில் இருந்தார்.
அவர் நன்றாக குணமடைந்து மருத்துவமனையில் இருந்து டிஸ்சார்ஜ் செய்யப்பட இருந்தபோது,
மருத்துவர் (மருத்துவமனையின் உரிமையாளரும்) அவரது இறுதி அறிக்கையை பரிசீலனைக்கு பெற்றார்.
அதனுடன் அந்த நோயாளிக்கு சுமார் 5.50 லட்சம் ரூபாய் ரசீது வழங்கப்பட்டது.
டாக்டர் அவருடைய அக்கவுண்ட் மேனேஜரை அழைத்து,
"இவரிடம் ஒரு பைசா கூட வாங்க வேண்டாம். அந்த நோயாளியை என் கேபினுக்கு அழைத்து வாருங்கள்" என்றார்.
நோயாளி சக்கர நாற்காலியில் மருத்துவர் அறைக்கு அழைத்து வரப்பட்டார்.
மருத்துவர் நோயாளியிடம்,
"தம்பி! என்னை அடையாளம் தெரிகிறதா?"
நோயாளி கூறினார்,
"நான் உங்களை எங்கேயோ பார்த்திருக்கிறேன் என்று நினைக்கிறேன்.
ஆனால் எங்கே என்று ஞாபகம் இல்லை..."
டாக்டர் சொன்னார்,
"நாலு வருஷத்துக்கு முன்னாடி, சூரியன் மறையும் சமயத்துல ஊருக்கு அப்பால் அந்த காட்டில் ஒரு காரை சரி பண்ணினீங்க...
இப்போது ஞாபகம் வருகிறதா?"
"ஆமா சார், நல்லா ஞாபகம் இருக்கு..."
"அன்றைய தினம் நான் எனது குடும்பத்துடன் சுற்றுலா சென்று கொண்டிருந்த போது, கார் பழுதாகி விட்டது.
சுற்றிலும் வெறிச்சோடிய காடுதான் இருந்தது.
குடும்பத்தில் அனைவரின் முகத்திலும் கவலையும் பயமும் படர்ந்திருந்தது.
நாங்கள் அனைவரும் ஏதாவது உதவி செய்ய கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்தோம்.
சிறிது நேரத்தில் ஒரு அதிசயம் நடந்தது.
நீங்கள் பைக்கில் வந்தீர்கள்...
பைக்கை நிறுத்திவிட்டு எங்கள் பிரச்சனைக்கு காரணம் கேட்டீர்கள்.
பிறகு காரின் பானட்டைத் திறந்து சரிபார்த்தீர்கள்...
சில நிமிடங்களில் கார் ஓடத் தொடங்கியது.
நாங்கள் அனைவரும் மிகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் நிம்மதியாகவும் வீடு வந்து சேர்ந்தோம்.
'அந்த வனாந்திரக் காட்டில் இரவைக் கழிக்க வேண்டும்'
என்ற எண்ணமே எங்களுக்குக் குமுறலை ஏற்படுத்தியதால், எல்லாம் வல்ல இறைவன் உன்னை எங்களிடம் அனுப்பியது போல் உணர்ந்தோம்.
நீங்கள் ஒரு கேரேஜ் நடத்துகிறீர்கள் என்று சொன்னீர்கள்.
அத்தகைய கடினமான சூழ்நிலையில் உங்கள் உதவிக்கு விலை இல்லை,
அது விலைமதிப்பற்றது.
ஆனாலும்,
நான் உங்களிடம், "எவ்வளவு பணம் வேண்டும்?" என்று கேட்டேன்.
அந்த நேரத்தில், நீங்கள் கூப்பிய கைகளுடன் பேசிய வார்த்தைகள்,
"எனது விதியும் கொள்கையும் என்னவெனில்...
*பிரச்சனையில் இருப்பவரின் உதவிக்காக நான் எதையும் திரும்பப் பெறுவதில்லை.*
*இந்த வேலையின் கணக்கை என் கடவுள் வைத்திருப்பார்."*
என்றீர்கள்.
அந்த வார்த்தைகள் என் வாழ்க்கைக்கு உத்வேகம் அளித்தன.
'பெயரளவிலான வருமானம் உள்ள ஒருவரால் இவ்வளவு உயர்ந்த எண்ணங்களும், மதிப்புகளும் இருக்க முடியும் என்றால்...,
அவற்றை நாமும் பின்பற்றினால் என்ன?'
என்று அன்று நினைத்தேன்.
அன்றிலிருந்து, இன்று வரை அதை கடைபிடித்து வருகிறேன்.
நான்கு வருடங்கள் ஆகியும், எனக்கு எந்தக் குறையும் இல்லை.
உண்மையில், நான் முன்பை விட ஒப்பீட்டளவில் அதிகமாகப் பெறுகிறேன்.
இன்று, இந்த மருத்துவமனை என்னுடையது.
நீங்கள் இங்கே என் விருந்தாளி.
உங்கள் சொந்த விதியின்படி...
என்னால் உங்களிடமிருந்து எதையும் வாங்க முடியாது.
இது போன்ற சேவைகள் கடவுளின் அருளாகும்.
"நீங்கள் இப்போது சந்தோஷமாக வீட்டிற்குச் செல்லுங்கள், உங்களுக்கு எந்தப் பிரச்சினை வந்தாலும், நீங்கள் தயங்காமல் என்னிடம் வரலாம்."
மருத்துவர் கூறிவிட்டு
கேபினை விட்டு வெளியே சென்றார்.
அந்த நபர் அறையில் வைக்கப்பட்டிருந்த இறைவனின் படத்தைப் பார்த்ததும், அவன் கைகள் தானாக உயர்ந்து, தானாக இணைந்தன...
அவன் கண்களில் கண்ணீர் பெருகியது.
அவனது இதயம் அளவற்ற ஆனந்ததால் நிறைந்தது!
*நாம் செய்யும் செயல்கள் நமக்கே திரும்பி வருகின்றன...*
அதுவும் ஆர்வத்துடன்.
*அனைத்து பாவ, புண்ணிய கணக்குகளும் சரியாக நிர்ணயம் செய்யப்படுகிறது.*
*இதுதான் இயற்கை தியதி!..*
